Büyükler “Konuşalım mı?” der, İçimden “Biraz sonra…” geçer. Başlarlar uzun uzun söze, Uçar aklım bulutlu göğe. Oysa deseler: “Fıkra var!” Neşeyle gözlerim parlar. Katıla katıla gülerim, Bulutlara karışır kahkaham. Büyükler hep “Ders!” der, Defterler önümde bekler. Başlar uzun uzun sorular, İçimde bir ürperti başlar. Oysa deseler “Desteğe varım”, O an geçer iç sıkıntım. Molalarda parmak oyunum, Gözüm kapalı bile oynarım. Büyükler “Yapma!” der bazen, Karışır aklım hemen. Ben de sonra anlarım, “Yap” değilmiş meğer. Oysa deseler: “Hadi parka!” Çocukluk gelir akla. Tahterevallide sen ve ben, Bir yukarı bir aşağı…