Ey yar! Senin aşıkların halinden haberin yok, Ama bizim senden habersiz kalmamıza imkan yok. Zira eğer cemalinin yansımasını görürsen aynada, Aşıkların neden sabırsız olduğunu anlarsın o anda. Gel bahar vaktidir, biz birlikte olalım. Sahrayı ve gülzarı diğerlerine bırakalım. Selvinin yerine ırmağın kenarına oturmuşsun. Neden yanındaki selvi boyluya bakmazsın? Güzel sıfatların toplandığı o çehreni, Anlatmada mecalsiz kalır anlatıcının dili. Kim demiş güzel yüze bakmak hatadır. Asıl güzel yüze bakmamak hatadır. Elinde zehir dahi olsa, aşka yemin ederim, O zehri, can şerbeti gibi can u gönülden içerim. Ey azizem! Hem Azra’nın yüzünü temaşa edip bakmazlar, Hem de nadanlıkla Vamık için serzenişte bulunurlar. Diyelim ki gönlümdeki gizli ateşten haberin yok, Aşikar olan gözyaşlarımdan da mı haberin yok? Ey Sadi! Sana söylemedim mi berheva olur gönlün, Eğer Yağma dilberlerine aşık olup dilbeste olursan. Bütün derdime rağmen yine bir ümidim var. Çünkü Yelda gecenin de bir sonu var. Sadi Şiraz NOT: Bu şiir çevirisi Koza Düşünce Dergisi'nin 16. sayısında yayınlanmıştır.