Nereye vardık koşarken ve neye gebe oldu hal-i pürmelalimiz; her geçen gün olumsuz haberle soluk alıp verirken bir gün sonrasını düşündük mü hiç ya da daha doğmamış el kadar bebelerin geleceği için fikir alış-verişinde bulunduk mu veya okuduk mu hiç hayatlarımızı: RUHSUZ OLMAK!

İran, şu an Ortadoğu’da her biri bilmem kaç parçaya bölünmüş Arap devletleri gibi bir devlet değildir, İran halkı da Arap değildir; kadim bir medeniyete sahip olan İran halkı ülkesini canına tercih eden bir millettir. İran'a bu gözle bakmak lazım. #İran

İnsanlar birbirine düşman olmadan nasıl bir arada yaşayabilir sorusunun üzerine kafa yormak ve düşünmek lazım. Benim mahallem, senin mahallen demeden ön yargısız bir şekilde birbirimize bakmalı ve anlamaya çalışmalıyız ve bizi birbirimizden uzaklaştıran her şeyden de bir an uzaklaşmalıyız: Kardeşlik

"Bir insanın en ağır yükü gerçekleştiremediği potansiyelidir" Bu cümleyi nerede okuduğumu hatırlamıyorum ama cümlenin derin muhtevasına inildiğinde insanı sarsan muazzam bir tespitle karşılaşıyoruz fakat bu cümlenin tecrübesini yaşayan ancak bu sarsıntıyı hissedebilir: Sarsıntı!

Ruhun yarattığı varlık içinde hiçlikle meşgulken beden, ruha gebe olduğundan habersizce haylaz bir çocuk misali bir ömür boyu sağda solda yaramazlık peşinde koşturur ta ki nefes menfezden geçip nefs durağına ulaşana kadar.