İran-ABD ateşkes manevrası gerçek bir barış hamlesi mi, yoksa tarafların nefes tazelemek için kullandığı bir zaman kazanma taktiği mi? Yarım asra yaklaşan kronik çatışmalar, sadece iki haftalık bir müzakereyle sonlandırılabilir mi? Göreceğiz. Tek umudumuz savaşın, bir an önce bitmesi.

İran şehirleri binlerce bombayla yerle bir olurken şimdiye dek toplum ve devlet olarak nasıl bir reaksiyon içinde olduk ve bundan sonra ne yapacağımızdan ziyade İran halkının kendi toplumları için ne yapacakları ehemmiyet arz etmektedir: Demirci Kave mi Padişah Zahak mı?

Genel kanaat şuydu: Trump hafta sonu #İran’a saldırıp ülkeyi iki günde başsız bırakacak ve halk isyanına yol açacaktı. Bu şekilde de rejim devrilecekti. Ama öyle olmadı. Öldürülenlerin yerine gelen alt kadrolara rağmen rejim hâlâ ayakta. Bu da keskin konuşanlara ders olmalı.

Nereye vardık koşarken ve neye gebe oldu hal-i pürmelalimiz; her geçen gün olumsuz haberle soluk alıp verirken bir gün sonrasını düşündük mü hiç ya da daha doğmamış el kadar bebelerin geleceği için fikir alış-verişinde bulunduk mu veya okuduk mu hiç hayatlarımızı: RUHSUZ OLMAK!

İran, şu an Ortadoğu’da her biri bilmem kaç parçaya bölünmüş Arap devletleri gibi bir devlet değildir, İran halkı da Arap değildir; kadim bir medeniyete sahip olan İran halkı ülkesini canına tercih eden bir millettir. İran'a bu gözle bakmak lazım. #İran

İnsanlar birbirine düşman olmadan nasıl bir arada yaşayabilir sorusunun üzerine kafa yormak ve düşünmek lazım. Benim mahallem, senin mahallen demeden ön yargısız bir şekilde birbirimize bakmalı ve anlamaya çalışmalıyız ve bizi birbirimizden uzaklaştıran her şeyden de bir an uzaklaşmalıyız: Kardeşlik