Hatırlıyor musun… Sana hayatımda kimsenin bana pamuk şeker almadığını anlatmıştım. Sen hiçbir şey demeden bunu hatırladın ve aldın. O an… Belki de ilk defa biri tarafından gerçekten görülmüş gibi hissettim. Ama kendi içimde o kadar karanlık bir yere düştüm ki, seni de beraberimde sürükledim. Farkında olmadan seni üzdüm, bunalttım… Ve bunu telafi edemeden seni kaybettim. Bu mesaj bir bahane değil, bir özür. Seni mutlu edemediğim için üzgünüm. Ama bir zamanlar bana mutluluğu tattırdığın için sana gerçekten minnettarım. Umarım hayatında hep o pamuk şeker kadar tatlı, saf ve seni gerçekten gören insanlar olur. Ben artık seni yormamak için gidiyorum. Seni hep o pamuk şeker anında saklayacağım. Hoşça kal…