Zamana karşı koyamamak... Ya da zamana meydan okumak, sessiz, kimsesiz usul usul vicdan muhasebesi yaparken mi doğru karşına çıkar? Doğru neydi ki, sığınaklar kimde, neyde kendi içine bile sığamazken neye bu isyan, ben nereye savruluyor boyle? Suyun rengi mi temizler acaba, suya rengini mi verir benlikler, nereden nereye kimden kime çıkmaz var... Tüm benlikerde külü kaldı geçmişin geleceğe, leke gibi umutlar puslu artık... Değer değersizleştirdi şaklabanı, çıkmazdayım, avaz avaz bağırasım var sığmıyorum ne yere ne göğe, yer yerde kalmasın gök gökte, içime çekmek istiyorum bütün havayı, sahtelikle dolu benlikleri. Neye bu sorgu, denk gelmez mi insan insana, hep mi yanlışa gider insan? Kim neyi nasıl hakediyor, hakettiklerin şu hayattta, başkalarinda seyre çıkmış. Selam olsun ellerinin dokunamadığı hakettiklerine.