Büyükler “Konuşalım mı?” der, İçimden “Biraz sonra…” geçer. Başlarlar uzun uzun söze, Uçar aklım bulutlu göğe. Oysa deseler: “Fıkra var!” Neşeyle gözlerim parlar. Katıla katıla gülerim, Bulutlara karışır kahkaham. Büyükler hep “Ders!” der, Defterler önümde bekler. Başlar peş peşe sorular, Kalbimse küt küt atar. Oysa deseler: “Desteğe varım,” Uçup gider heyecanım. Molalarda parmak oyunum, Gözüm kapalı bile oynarım. Büyükler “Yapma!” der bazen, Aklım karışır birden. Ben de sonra anlarım, “Yap” değilmiş meğersem. Oysa deseler: “Hadi parka!” Çocukluk gelir akla. Tahterevallide sen ve ben, Bir yukarı bir aşağı… Yazan: Esma Doğan