Yağamayan bahar yağmurlarının Bıraktığı imkanlar gibi susuşumuz Bu saatlerin sabahları izleyen Gözlerini oyan şaşkınlık Bir tek zaman var oysa Gevreyen dudaklarımızın ölçüsü Ellerimin inkarını eskiten yüzün Varlığını edinen Rüzgarlar olup esiyor çal zaman Başlangıcı olanın Her sonu gibi sonumuz Ve aşk içimizdeki küreleri Sonsuz yönde çeviren muamma Göğsümüzdeki güller hallerin izahıdır Ahir kokularından evvel Ol! Diyen çıglıkları duyulur Ve yarın için saklanmış Yok hükmünde tuzlu öpüşler Sonsuza kadar uzayan Nedenlerin arasından Tek başına sıyrılan Ne oluş ne bozulma Bir fena gülümseme Şuh emekleyen kır çiçekleri Donsuz bir iç çekiş Ve yedi ayık safsata Kırk kapıya Kırk yeminli kilit gibi İlahi olan ibadettir elbet Ve helak şanımızdandır sevgilim