Günler geçer birer birer Düşer yaprak misali ömürden. Sen insan ol, Ayırma hiçbir canı kendinden Çoğalt sevgiyi, saygıyı Merhamet konsun, yurt edinsin yüreğinde. Kulak ver sesine insanlığın. Yumup gözlerini gölgelere kaçma, uzat elini, Dokun ürkek bakışlarına masumların, Canına can, yoluna yoldaş ol. Bir eline ayı verseler, diğer eline güneşi Dönme sözünden bir adım geri, “Hak” de, “hakikat” de, sahip çık adalete, Bakma mazlumun kim olduğuna, Aldırma zulmün kimden, nereden geldiğine, Asla boyun eğme zulmete – ki, Gün görsün, gülsün yüzü mazlumların. Yaş değil, tebessüm aksın gözlerinden, Şu garip dünyada, cümle gariplerin. * Zulmet: Karanlık demektir.