Alaca kirazkuşunun kanadında ışıklar, Vakti gelmiş, başlar uzun yolculuklar. Uçuşan son karahindibaların arasında, Bir tohum ne güzel arkadaş oldu ona. Kuzey ışıkları gözden kaybolunca, Söndü ışığı yorgun kanatlarında. İçini hem korku hem sevinç kapladı, Kirazkuşunun ilk göçüydü, tohum hemen anladı. Gagasında durdu bir paraşüt gibi, Kolaylıkla süzüldüler denizden. Akşamın alaca karanlığında, Kıyıya yaklaştılar sonunda. Alaca kirazkuşu ve karahindiba, Kızıla dönmüş gün batımında. Morla kırmızının yumuşak tonu, Sardı denizi, göğü, ufku. Alaca kirazkuşunun kanadında ışıklar, Yeni başlangıçlar oldu tohumlar.