Bir ziyaret yeridir dünya, Göz açıp kapat bitti rüya, Neler gördün hey, ne yaşadın, Anlat, bu yaşamaksa güya. Çatısı tam, bir ufacık dam, İçinde yaşar üç beş adam, Salonu hayli tecrübeli, Sükûnet yeridir şu odam. Gündüzleri hep telaştadır, Herkeste bin bir uğraştadır, Gıcırdayan şu döşemeler, Üstünü sanır savaştadır. Pencere, ya o da olmasa? O odada o da olmasa! Bembeyaz tülbentini takmış, Kollarını açmış olmasa? Kara bulutlu kara günde, Işığı sönmüş mumun dibinde, Kalakalmış, kara kalmıştık, Pencere bunun bilincinde. Yıllar yılı devinip durduk, Güldük bazen dövünüp durduk, Şu yalancı dünyada bakî, Kalır gibi övünüp durduk. Bir gün eser de seher yeli, Epeyce zamandır girmeyeli, Bembeyaz tülbenti aralar, Ne kadar özlemiş görmeyeli. Ellerinden tutup ta çeker, Pencereden dışarı çıkar, Ardından alacakaranlık, O'da'ma bir gam gibi çöker. Pencere, seni ne çok sevdim, Gelene geçene hep övdüm, Bir rüyadan ah, bir hülyaya, Daldırdın ya, "bunu da sevdim"!