Nice yollardan geçtik, Dağları taşları aştık kalemimizle. Anne ördek misalisin sen, Beyhude’m benim, takıldım peşine; Yavrun hemen arkanda güvende. Vak vak dedik, düştük yolların narına, Bakmadık hiç dünün sitemli karına. Sen önde vakur, isminle müsemma, Ben arkanda paytak, daldım rüyana. Yorulunca kondum senin sağlam sırtına, Vız geldi bize artık yağmur ya da fırtına. Rehberim Beyhude, rotamız hep serin su, Seninle hayat sanki bir göl uykusu! "Az kaldı" dedin, her tepeyi düz ettin, Korkularımı bir kanat çırpışta güz ettin. Meğer yolun sonu değil, yolun kendisiymiş huzur, Seninle bu hayat, inan ki en büyük gurur.