Ben mi ittim seni yardan Bendim seni alan dardan Üşümesin diye kardan Ateş olup yanan bendim Yokluğunda varım sandın İşittiğin söze kandın Şeker diye zehre bandın Sen hastaydın ilaç bendim Düşte açan çiçek oldun Uyanmadan çabuk soldun Dönüşü olmayan yoldun Sen kaçarken tutan bendim Ne güneşsin ne de aysın Büyümeyen küçük taysın Hep geride kalan toysun Sen yürürken koşan bendim Ne arısın ne de balsın Ağaçtaki kuru dalsın Ben bıraktım sende kalsın Sen giderken gelen bendim Olam dedim derde çare Kestin beni pare pare Açıldı büyüyen yare Sen kanattın saran bendim Hiç gülmedin hep ağladın Kara yazmalar bağladın Nice yürekler dağladın Sen yakarken sönen bendim Bakamadın gözlerime Uyamadın sözlerime Baharıma güzlerime Sen üzerken süzen bendim