YAZMAK ÜZERİNE --- DENEME Her şey bir rüyayla başlamış, bir tesadüfle devam etmişti. Yazmak; Hayalleri hayata geçirmek için güçlü bir adımdı. Yazmak; yükü hafifleten bir araçtı. Hayallerime ulaşabilmem için, merdivenlerden yavaş yavaş çıktığım, zorlukları aştığım, dikenli yolları temizleyerek, hayallerime ulaşabilmek için aşmam gereken bir basamaktı. Yazmak; hayallerimden asla vazgeçmemem gerektiğini hatırlatıyordu. Bir umuttu benim için. Tıpkı içimde yeşeren bir tohumun filizlenmesi gibiydi. Hayallerinden vazgeçen insan hayatından da, kendinden de vazgeçmiş düşüncesini bende uyandırıyordu. İçimden bir ses; hadi kalk içindeki ışığı yak. Kendi dünyanı, kendi denizini, okyanusunu yarat diyordu. Kendi okyanusunda, denizinde kaybolmak yerine yeni bir hayata yelken aç diyordu içimden bir ses. Kendime yeni bir yol çizmeli, yeni bir hayat kurmalıydım. Sessizce, usulca. Rüyalarım bana yol gösterici, ilham kaynağı olmuştu. Gecenin sessizliği, yüreğimin sessizliğiyle, kalp atışlarımla, hayallerimle birbirine karışıyordu. Karanlık ve aydınlık chiarascuro gibiydi kalp atışlarım, yüreğimdeki ses bana sanki sessizce fısıldıyordu.