Aşk çayını üzerime Döktüğümden beri Tenimde açan adının İçimde tutuşan mevsimindeyim Akşamın karanlığı Penceremden göz kırpınca Kapıları kıra kıra Sana koşan Şiir serserisi kalbimi Durduramıyorum Önüne sen düşmüşsün Gözüne nurun Karşı evin balkonundan Avuç içi öpücüklerini Uzatırken satırlarıma Aklımın sarkacından Sana göçüyor içim Parmak uçlarımda harf güllerinin Güneşe Dil ucu yakarışlarında Kendimi yittiğimsin Dudaklarımın senden başka Hece bilmediği o yerden Şiir bahçemden Bir sepet dolusu suskunluğu derip Damladığın bir yere gidişlerimde Sana sussam Sana susasam Susa kaçan bütün sözcüklerin isminde Yine sadece sen oluyorsun Gülüşünün çiçek kokusunda Kalbim sadece bir şiirci kızı Ellerin tek bedelim Bakışların tek servetim Göz hakkıma bir ömür Sabrıma bir öpüş b'içiğisin Kokunu kokuma sürmeye Dünyayı bir rıhtım bildim Sana açılışlarımda Ellerinin sandalını bekledim Ben hep Hep tek Bak// Yine şiir yanaşıyor içime Bir takım yıldızı çılgınlığında. "Uç bana" diyor dizginleyemediğim son dizeler sana Düşmeden Düşlerin seyrinde tükenmeden Virgülle kıvrılan cümle devamları gibi Yolunu bana çevir Kalbin inanmak isterken Aklın imkansızı bildiği o yerde Beyhude bir umuda tutunurken Son ışığım ol İçimdeki karanlığın boşluğunu Gözlerinle yakmaya gel Gel ki Beni yalancı çıkar _beyhude #beyhude, azlâl #gülün bittiği yer