Sen gittin apansız viran bu şehir Ardından yazıldı onlarca şiir Günler geçse bile geçmiyor tesir Yokluğunun acısı dayanılmazmış Öldü dediler de hiç inanmadım, Koşar adım geldim o yüzün gördüm Göğsünün üstüne başımı koydum Yokluğun acısı dayanılmazmış Bilenler zamanla geçer dediler Halimi görünce pek üzüldüler Baktılar geçmiyor bir bir gittiler Yokluğun acısı dayanılmazmış Adını bahçede bir güle verdim Gül de soldu gitti ben yalnız kaldım Olmayacak bir çok hayale daldım Yokluğun acısı dayanılmazmış Bir Garip Ozanım içim acıyor Kalbim gördüğünü hep sen sanıyor Her günüm hüzünle dolu geçiyor Yokluğun acısı dayanılmazmış