Sessizliğin dar ağacında sallanan sözler kirli kalmış bir çağı yıkayamadı hiç bir dille Gömleğimde lekesi var yaşanmış gecelerin kendi elimle bozdum kurduğum ocağı Şimdi her aynada yüzüm bir yabancı sığınağı kendi ellerimle ördüm kalbime yalnızlık ağını Ceketine yalnızlığı ilikleyen bir gecenin siyahında yürümek demekti şiir yol azığı gibi nefesime eklemekti arkama bakmadan vaadine kanmadan gölgemi gecede bırakıp yürüdüm Mürekkebim bitti tırnaklarımla kazıdım kâğıdım sustu yaşımla suladım güneşin doğuşu bir gidişin vaktiydi gönlümdeki harabe mukaddes emanetimdi terk edişlere ruhumu asıl söz gibi astım Bir eyvallah bıraktım ölümün kucağına Külümle imza attım hayatın sıcağına Ufukta sönen solgun ışık kimin için? geçtim köprüleri yıktım surları vebali boynuma dedim sırtımda taşıdım en ağır hatıraları Güneşi bekleyenler varsın beklesin ben karanlığım Siyahtan kalanlar benim adım _beyhude #beyhude, azlâl #gülün bittiği yer