"Ölmeden önceki son sözüm" Sıfırın içini doldurmayı istemek kadar Yersizdi yapılan Hiçliğin sonuna varmak Sonsuz hikmete tümce vakıf olmak Ne mümkündü cüssesizlikle Ne mümkündü bu kadar hiçlikte Sıfıra çarpmaktı biri Sıfırla toplamaktı hiçi Anlamak kadar derindi hissedilen Arayıp sona varabilmek kadar yersizdi yürümek Oysa durup seyretmek vardı filizi Bütünü sararak Bütün bütün birde birlik olarak Sevgiden ıraklaşıp Mutlak sevgiye varılabilir miydi hiç Külü küle dökmek gibiydi biz Kim ne edebilirdi ki Küle külün ötesinde Korkmak ne kadarda yersiz Bilinmeyenin kıyısında Sadece düşünebilmek Ne kadar da k’olay Ceviz kabuğunda değildi hakikat Ceviz kabuğunca doluydu sevgi Sevgiydi tek fener Yüklenebilen nefer Karanlık ne kadar da aydınlık Ötesi belliydi besbelli Daha çok sevgi Daha çok sevgi Heybene girebilen Sofrana gelebilen Sofranda sunulabilen Tek şeydi sevgi Sırrın anahtarı sendin Sürgüsü sen Düş sokağı hiç bu kadar derin değildi "Cennet senin gözlerinden" _beyhude #Azlâl #gülün bittiği yer