Taş attılar bağrıma Çare yokmuş ağrıma Bakmadılar çağrıma Kim duyar dinler beni Boşa feryad etmişim Durmadan inlemişim Ben bir garip dervişim Kim duyar dinler beni Olsam deli divane Gönül evim virane Günah yurdu bu hane Kim duyar dinler beni Ateş olsam yakamam Su olsam ıslatamam Kir çıkarmaz bu hamam Kim duyar dinler beni Yay elimde durmuyor Ok hedefi vurmuyor Nefsim ıslah olmuyor Kim duyar dinler beni Aş pişmeden yenmiyor Söz yerinde denmiyor Yüzler asık gülmüyor Kim duyar dinler beni Meyve vermez ağacım Yok başımda bir tacım Ben öğüde muhtacım Kim duyar dinler beni Sözüm tesir etmiyor Tarlam çorak bitmiyor Sade nutuk yetmiyor Kim duyar dinler beni Belimde yok silahım Dilimde sade ahım Çoğalmışsa günahım Kim duyar dinler beni Söz uçar kalır yazı Çekmiyor kimse nazı İçimizde yoksa sızı Kim duyar dinler beni Ne ilmim ne hünerim Ben hep kendime derim Medrese asıl yerim Kim duyar dinler beni Seherde gözüm yaşım Secdede olsa başım Zalimse arkadaşım Kim duyar dinler beni Kemale ememişim Gülleri dermemişim Bir gönle girmemişim Kim duyar dinler beni Yavuz Mercan