KEDİLER ÜLKESİ Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman dışında çok uzak ülkelerin diyarlarının derinliklerinde bir orman varmış. Bu orman çok büyülü bir yermiş. Buraya sadece çok cesaretli ve yaramazlık yapmayan çocuklar girebilirlermiş. Burasının adı kediler ülkesiymiş. Burada sadece kediler yaşıyormuş. Kediler yaşadıkları ülkeye yabancı ve kötü kalpli insanları kabul etmiyorlarmış. Kediler ülkesinde yaşayan kedilerin üstün yetenekleri varmış. Ülkelerine girmek isteyen yabancılar kötü kalpli olduğunda birden ormanda garip büyülü olaylar yaşanmaya başlarmış. Bir gün iki yaramaz arkadaş ormanın derinliklerinde kaybolmuşlar. Çok korkmuşlar. Bütün ağaçlar ve patikalar birbirine benziyormuş. İlk defa büyüklerinin sözlerini dinlemediklerine ve yaramazlık yaptıklarına çok pişman olmuşlar. Birden çalıların arasından bir ses duymuşlar ve irkilmişler. CEREN — BORA: — Heyy! Kim var orada? — Siz kimsiniz? — Neden konuşmuyorsunuz? KEDİLER: PATİ VE TEKİR: — Korkmayın! — Benim adım Tekir. — Benim adım da Pati. — Siz ne yapıyorsunuz burada? — Yolunuzu mu kaybettiniz? BORA — CEREN: — Biz ormana böğürtlen, yaban mersini ve çiçekler toplamaya gelmiştik. — Ama yolumuzu kaybettik. TEKİR — PATİ: — Akşam oluyor. Burada kalamazsınız. — Orman çok tehlikeli bir yer. — Bu gece sizi misafir edelim. BORA — CEREN: Birbirlerine bakmışlar. — Peki teşekkür ederiz. TEKİR — PATİ: — Hava aydınlanınca geri dönersiniz. Kediler, Bora ve Ceren yola koyulmuşlar. Kediler ülkesine gelmişler. Fakat ülkedeki diğer kediler Tekir ve Pati ' ye tepki göstermiş, çok kızmışlar. KEDİLER: — Buraya yabancıların girmesi yasak. — Burası sadece bizim ülkemiz. — Bizden başka kimse burada yaşayamaz. Tekir ve Pati diğer kedilere çocukların çok iyi niyetli olduklarını, yollarını kaybettiklerini, sadece bir gece misafir olacaklarını söylemiş. Çocuklar gördükleri bu tepki karşısında şaşkınlıklarını gizleyememişler. Sonra çocuklar ve kediler arasında bir sohbet başlamış. BORA — CEREN: — Gözünüze ne oldu? KEDİLER: — Kötü kalpli insanlar tarafından zarar gördüklerini anlatmış. Çocuklar çok üzülmüş ve o insanlar adına özür dilemişler Sabah olmuş, gün ağarmış. Çocuklar kedilerle vedalaşırken tam o sırada aileleri çocukları bulmuşlar. Çok sevinmiş ve teşekkür etmişler. O günden sonra insanlar kedilere süt, mama ve su kapları götürmeye başlamışlar. Kediler ve insanlar mutlu bir şekilde hep bir arada yaşamaya başlamışlar. HAYAT DERSİ: İyilik eden iyilik bulur. Hayvanları çok sevmeli ve korumalıyız. Onlar bizim can dostlarımızdır.