KAYBOLAN GÜZELLİKLER Yıldızlar gecenin sessizliğine şahitlik ediyorlardı. Ay ışığı yıldızlara arkadaşlık ediyorlardı. Gökyüzü ay ışığınin isiltisinda kayboluyordu. Kahvemin kokusu ilkbaharın esintileriyle dans ediyorlardı. Cam ağaçları gecenin sessizliğini fisildiyordu usulca. Sokak lambalarının ışıkları kedilerle şarkı söylüyorlardı. Birden gözlerim yeni yapılan evlere takıldı. Sankidoğa yavaş yavaş yok oluyordu. Her yer betonermelerle yapılmış evlerle kaplanmaya başlamıştı. Eski güzellikler sessizce yok oluyordu. Kalbimde birden bire ince bir sızı beliriverdi. İnsanlar robotlasmaya başlamıştı. Herkes komşuluk ilişkilerini , sıcak çay , kahve sohbetlerini unutmuslar , sadece kendi dünyalarına kapanmislardi. Bayram sevicleri , gulen gözler , şekerler , çikolatalar bir bir yok oluyor , samimi bahçe sohbetleri siliniyordu sanki hafızalardan. Herkes kendi dünyalarına çekilmiş , güzel tatları unutmuslardi. Sadece gökyüzündeki yıldızlar göz kirpiyorlardi. Gecenin sessizliğine şahitlik ediyorlardı. Birden korna sesiyle ürperdi içim. Havai fişekler gökyüzünü aydınlatıyordu. Geçici bir güzellik olsa bile izlemek güzeldi. Şehri aydınlatıyordu. Gecenin sessizliği kısa bir süreliğine de olsa yok olmuştu.