İki nokta üst üstelerin ardısın İstanbul. Bazen ise kavuşmaların baharı... Kıyısına bağdaş kurmuş gemilerin selamı var. Diyorlar ki; "Şahidiz! Üzerimizden geçen insanlar, hep çalakaşık tüketiyor zamanı." İyi ki kuşlar var. Martılar... Simit yiyorlar. İyot parfümlü mavi sofra bezinin ikramı. Ve iskeleden silkelenen ekmek kırıntıları. Mesele İstanbul ise özlüyor insan, özlenmeyecek onca varı; kırmızı, sarı, yeşil lambaları, hatta onlarla uzun bakışmaları... Ve boğazı gıdıklayan egzoz dumanlarını. Mesele İstanbul... Göze göründüğünde gönlün durağı, Misallerin barınağı; İstanbul...