Hababam Sınıfı'nı yazdıktan sonra Rıfat Ilgaz'a sormuşlar: "Nasıl bu kadar çok güldürebildiniz?" Rıfat Ilgaz ise şu mükemmel cevabı vermiş: Eskiden idamlar sabaha karşı yapılırmış.Belli bir süre sonra idam yaklaştığında tüm dükkanlar açılmaya, esnaf satış yapmak için bağırıp çağırmaya başlarmış. Bunun üzerine aileler de o saatlerde sokağa çıkmaya başlarmış ve idam vakitleri panayır havasına bürünürmüş. Sonuçta da ölen bir adama bakarak gülen bir halk görüntüsü oluşurmuş. Ben de çöken eğitim sistemini anlattım. Hepimiz ölen bu sisteme bakarak güldük.