Ölü denizin bile hayatta olduğu çağlara dayanıyordu. Bir başlangıcı da yoktu, ama belirsiz değildi sonu. Yaşandı çok şey, gördü görmesi gerekeni. Son olmayacaktı ama, yine de görecekleri. Anlatamadı, yaşantının sığ görüntülerini. Şu an dedi, şu an yok. Düşün, geçerken bile söylediğin zamanı. Yakalayamazsın onu, edemezsin kontrol. Düşlerde bile yapamadığını canlıların. Kontrol güçte değil, hissetmekteymiş özgürlüğün gerçek halini. Gelmeyecek geri kaybettiklerin, sanrılarında hastalıklı yaşamının. Öğrendin aramamayı bunu, tekrar ve tekrar. Ve göremeyecek elbette kimse,bir kez daha ölü deniz yazmalarını.