Yazmak, fısıldamak gibi. Kendi kendine fısıldayarak konuşmak. Öyle ki kalpleri birbirinden uzak olan yan yana kişilerin seslerini duyurmak için bağırışlarına karşın, kendi kendine fısıldadıklarını kalbi sana yakın olanların işitmesi. Sakin, duru, gözlerden uzak, reklamsız, hatta çabasız aynı minvaldeki yolcularla rastlaşıp ufak bir baş selamıyla yola revan olmanın resmidir yazı. Yorulmuşsa kalbiniz, hatta vazgeçtikleriniz umut ettiklerinizden çoksa yazmak iyi bir terapidir. Şairin dediği gibi, "yazmasam ölürdüm".