Ferîbâ'm! Hayli zaman oldu ayrılalı senden. Mehparem her dem sana hasretim. Afitabım her an sana visalim. Ferîbâ'm! Senin içinde olmadığın tam dört ay; Asırlara dönüşen bir zaman dilimi, Sensizlik ateşiyle yandığım saliseler. Ferîbâ'm! Sitarem yanında olabilseydim keşke. Keşke dalabilseydik eski düşlere. Olur, belki de… Belki de… Ferîbâ'm! Adıyla müsemma sevgilim! Vurgunuyum ben gönül çelenimin. Yâdından çıkarma sana mest olmuşu. Ferîbâ'm! Vurulmuşum saçlarının kıvrımına. Rehnumadır bana zülüflerinin kıvrımı. Bana getirir seni her sehergahta. Ferîbâ'm! Yol bulup da lal dudaklarından. Yüzyıllar boyu tutsak olurum, Gönül kafesinde kamran olurum. Ferîbâ'm! Yine sana tutkun ve yine sana müştak, Hayallerimin de ötesinde yaşatan, Sana sevda türküleri yakan benim. Ferîbâ'm! Hasretinle kavrulan ruhumun Alplerinde, Özlemle hissederim teninin sıcaklığını, Kaf Dağı'ndaki vuslat anımız gibi. Ferîbâ'm! Bakışlarının masumiyetini ararım, Gördüğüm her yeni çehrede, simada. Ama pişmanlıkla yüz çeviririm naçar. Ferîbâ'm! Aşk sokağına, eşiğine vardım. Artık bıraktım bade ve sakiyi. Zira sensin kıblegâh vuslatım. //alegodek//