"Şüphesiz Allah, adaleti, iyiliği, akrabaya yardım etmeyi emreder. Çirkin işleri, fenalığı ve azgınlığı da yasaklar. O, düşünüp tutasınız diye size öğüt veriyor." (16/Nahl, 90.) Bu emri/öğüdü ben hiç bir tenzilde veya sair tefsirde/edepte görmedim... Türklerde ki bir şeyi kırk kere söylersen olurmuş misali, birşey olsa gerek. Yada ebced, zikir vs. Hesabı. Bu tekrar eden bir bozukluk gibi, kronik/anti bir rejim haline gelmiş. Yani örf, adet, gelenek fakat; suni.. Ayrıca kitabı mukaddeste değil... Yani, normlar hiyerarşisinde; amir hüküm yoksa, yerine ikame edilebilecek birşey. mukim/meskun gibi. Nahl sûresinde işlenen temel konular şirkin eleştirilmesi, kıyametin vuku bulacağının haber verilmesi ve Kur'an'ın İbrâhimî gelenek çizgisinde bir vahiy ürünü olduğunun beyan edilmesi şeklinde özetlenebilir