Çok yoruldum. Yoruldum insanları tanımaktan. İmtihanlardan.. Ben mi güçsüzüm diye soruyorum kendime, diyorum güçsüzsem bu kadar yük niye? Kimseye gücünden fazla yük yuklenmezdi diye.. isyanım imanıma sebep olmasın diye susuyorum sabrı seçip yine.. Her şeye çare buluyor insan en fazla her şeyden geri cekilebiliyor da bazen de cekilemedigin yerlerde çaresizlik içinde tükenip gidiyor.. Güçlü olmak mı yorar Güçlü görünmek mi derseniz ikincisi derim herzaman. Güçlü bir çınar yaprak dökse de sonbaharda elbet yine yeşerecek ilkbaharla birlikte.. içten içe çürüyen bir ağaç zamanla odun yığınına dönecek baharlar geçse de.. Sınanmamışlığın kibriyle yargı dagitmamalı kimseye.. hele merhem de olmayacaksan hiç sürmeyeceksin elini bile.. Herkesin yükü kendine ağır benimle dertlenmeyeceksen ol sağır.. Ümit var konuşmak kolaydır çekene dilemek sabır.. Ta ki başına gelene kadar kahır.. Kimi sadece laf arar kimi açık, hiç dostun yokmuş meğer gerçek açık.. Hiç bir şey başına gelmez sanma burası peygamberi bile uzen dünya.. sahi zaten mümine zindandı ya dünya! Gördün işte kimler var kimler yok yanında.. Hâla arama yanında, bekleme umutla.. umudun sahibine koş sadece, bazen etsen de isyan.. Bir ona yük olmazsın zaten bir ona çok.. kulusun nihayet tanır seni herkesten çok..