Tibet’ten Asur’a Sarkan güneşler İçimde öp diye Bir çiçek büyür Hangi alaylının Gözünden kaçar Bu kılıcı kınına Çeker gibi ölüm Aşk ağrının ersuyu Elli ayaklı İnsanlığın batsın Mavi murat ağacı İyi periler dokunur Her bir özrüme Ruhum yüreksizlik etmez Sevdadan bahseder Sevinin dudakları Boşluk beklemez Defne yağına yatırılır Efil düşleri Biraz artık biraz keskin Ben senin düşünde Düşlemi olan Yazık etme kolları Omzuma uzan Evrenin çatısına Durduğun an Arala göğsünü Sümbüle uyan Arala göğsümü Düşüme uyan