Anlamsız bir rüya düştü zihnime. Karanlık bir sokağın ortasında, Terk edilmiş bir evin önündeyim. Solmuş duvarların göz yaşlarını izliyorum. Köhne bir kapı aralandı karşımda. Bastığım her yerde canlanıyor parkeler. Karanlığın yuttuğu kahkahalar Kulağımda çınlıyor her adımda. Yalnız bir kanepeye oturuyorum. Sanki sofadan hatıralar koşup gelecek. Yine kızırdıyan kuzine, Bize anlatacak en güzel masalları. Korkuyorum merdivenleri çıkmayı, Sensiz odalarla karşılaşmayı. Ciğerime çektiğim her toz tanesinde Hatırlıyorum mesut günleri. Bahçeye kazılmış iki çukur. İçinde yatıyor mazinin hayaletleri. Her kürek atışında, Toprak kaplıyor zamanı.