Bir sızı... Sadece içinin içini bildiği bir sızı. Sızmak.. Görebilmek isterdim kalbimin içinde olanı biteni, bedenimden hücrelerime doğru yavaşça süzülerek.. Neydi ki bu beni sürükleyen ona doğru Ben beni mi bulmak istiyordum, yoksa sadece ruhumu bedenimden mi ayırmaktı niyetim. Hani bir nefes alırız da sonraki için veririz ya onu diğer nefesimizi tazelemek için. Kendimi de nefesim gibi atabilsem ya evrenin derinine, geri alınca kavuşsam ona taptaze, yeniden Sorsam bana benden başka ne isterdin diye? Sonsuzluğun peşinde sürüklenen yalnızca bir yanlışlıktan ibarettim belki de Bu kadar yaratılan böylesi bir yanlışlıkla gelmiş olabilir miydik, dünyadan içeri öylece sızabilir miydik? Düşündükçe batan hisler sana seni düşündüren, evreni özünde birleştiren bir çok etkenden ibaret belki Umarsızca medet umduğumuz başka bir yaratılana ne desek tanır bizi? Ben falanca gezegenin falanca ülkesinde hatta şehrinde küçülerek yaşayan bir parça bir şeyim, Bu kafi mi? Yoksa daha çok hakkımda bilmediğim şeylerden biraz daha mı bahsedeyim size? Benim bile hiçbir fikrimin olmadığı aşikar olan milyon tane bilgiden kaçını söylemem gerek Sızlayan bir kalp Bilinmeyen bir beden Cevapsız çokça neden.. Sığındım sızıma, içimden sızana Bir parça sevda ve belki de deva...