Merdivenler çıkıyorum, Sarı yaprakların kapladığı. Süpürülmeyen her bir yaprak, Haber veriyor terk edilmiş evleri. Her bir basamak, Hatıraları canlandırıyor. Hüzün çökmüş pencereler, Çocukların gülüşlerini saklıyor. Solan sadece mevsim değil, Eski ahşap evler de soluyor. Zaman insanları gömdüğü gibi Eski sokakları da siliyor. Yaşatamadık maziyi, Mirası yük saydık. Kopardık bağları, Kimliksiz kaldık.