İzliyorum. Gecenin güzelliğini, sessizliğini izliyorum. Bakıyorum. Yıldızların parlayışına, ayın mükemmelliğine bakıyorum. Düşünüyorum. Neyi düşündüğümü bilmeden, nerede takılı kaldığımı bilmeden düşünüyorum. Bir adam geçiyor. Ayak seslerini duyuyorum. İşte orada, tam elektrik direğinin altında. Bozuyor sessizliğini sokağın. Dağıtıyor düşüncelerini kafamın. O adam. Evet elektrik direğinin altından geçen adam. Gecenin üçünde sessizce yürüyen adam. Dertleriyle, düşünceleriyle yola koyulmuş o adam. Gecenin sessizliğini paylaştığım o adam. Kafamızdaki düşüncelerle dolunayı izlediğimiz adam. Hiç tanımadığım ama benim gibi olan adam.