Kanatları titreyen bu kelebek Belki tanrısıdır Bilmediğim uzakların Ve biliyorum ki hepimiz ölüyoruz Su davranıyor ömür İçimin göklerinde Bulut lekesi Yağmuru gökyüzüne ait sanan Budalalık Keskin bir yasemin kokusuyla Yarılır oysa her akşamın kalbi Bu işte büyük incelik Bir büyük cesaret Sonra ay İçimdeki karanlığın En miskin anısı Ve sonra aşk Umursamazlığın Talan ettiği bir orman Zihni kuşatan Karanlık ilk emir Suyu toprakla Bağlıyor ya hani çingene Ateşi havadan çözmeli Gürültü ve yıkımlardan Uzak açmak isterken Pelin otu kızılcık ve tatula Aramızda çünkü yerkürenin Çatlayan kemikleri Tuz mum çiçek ve keten Mavi yıldız mor bu gece