Şehirde bir kumpanya kurulmuş. Ağalar, paşalar toplanmış. Gözler rengarenk olmuş. Zihinler alt üst edilmiş. Perdeler inmiş sahneye, Hileli ipler atılmış, Kumaşlar havalanmış, Hakikatleri örtmek için. İnsanlara bir pencere açılmış, Karanlığın ışığı kaplamış her yeri. Nefes nefes hevesler kabarmış, Zehirler hücre hücre yayılmış. Herkesin yeni bir "ben"i olmuş, Sahnenin ışıkları yanınca. Daha mutlu, daha güleç yüzler, Karışmış yalnız kalabalıklara. Tüm şehir sahne olmuş, Mahremiyet duvarları yıkılmış, Fabrikasyon insanlar, Ruhlarını kaybetmiş.