Yazılmadık hikayeler yaşadık Anlam kargaşasında ezildik Koca evrende yalnız kaldık Utanç duvarlarını yıktık. Kendi derdimize düşmüşken Parçalanmış cesetleri zihnimizde birleştirdik Ama yine de onlarla hemhal olamadık Başka evrenlerde kaybolduk Damardan afyonladık. Yavaş yavaş ısındırıldık. Çeşitli evrelerden geçtik. Nihayet ideal kurban olduk. Uzaklara atarken kalbimiz, Göklere uzanırken şehadet parmağımız, Dilsiz şeytanlarla mücadele ederken, Kınadıklarımıza dönüştük. Sanma ki bu duyarsızlığımız, bizi uzak tutar. Ateş bir gün bizi de yutar. Ateşle yıkanan bedenimiz, Ancak belki o gün temize çıkar.