Rüzgara teslim olmuş çöl bulutları, Gölgelerin birbirinden kaçtığı hiçlik, Güneşin yuttuğu su damlaları, Hakikatin üstünü kapladı. Kalplerine batılın tohumunu ekenler, Gözlerine hakkın körlüğü düştü. Yetiş diye feryat eden diller, Boyunlarındaki pranga izlerini hatırladı. Yalnız kalsalar da çölün yolcuları, Teslim olmadılar zulmün ateşine. Çeliğin soğukluğu dağlasa da vücutlarını, Tarihe iz oldular zalimin karşısında. Zaman kum tanelerinde aksa da, Bu mücadele hiç bitmedi. Yezid'in gölgesi dirilse de, Gönüllerde yaşamakta Hüseyinler.