"Ayrılıyoruz diye hiç sevmediğimiz o metro durağı var ya. İşte o durak çok güzelmiş. Bi daha sana sarılamayınca anladım." İşe giderken hep beni bıraktığın yere takılıyor gözüm. Ordan beni alışına, orda beni bırakışına gidiyor aklım. Orası hep en sevmediğin yerdi. Şuan aynı eve girebiliyor olabilirdik diye yakındığımız yerdi. Sıkı sıkı sarılıp bol bol öptüğümüz yerdi orası. Bugün oraya bakarken içim gidiyor. Orda olmayacağını bile bile bakmaktan alamıyorum kendimi. Tokat gibi çarpıyor yüzüme göremediğim sen. Ve en kötüsü durak bile ağlatıyor artık insanı.