Güneş yüzleri yakıyor, Puslu hava yürekleri kaplıyor, Kör gözler bir tiyatro izliyor, Ben insanları anlamıyorum. Sözler, kelimeler sayfalara dökülüyor, Kahramanlar hoyratça savaşıyor, Bir uçurtma gök kafeste uçuyor, Ben insanları anlamıyorum. Cızırtılı bir plaktan melodiler duyuluyor, Arka bahçede çocuklar top koşturuyor, Ekranın altında yazılar kayıyor, Ben insanları anlamıyorum. Anlamsızlığın kavgası veriliyor, Gönül mahzun bir yüze kayıyor, Kahkahalar masada dönüyor, Ben insanları anlamıyorum. En gür sesle haykırıyorum, Yabancı harflerle kelimeler çiziyorum, Hak kavgasında yumruklarımı sıkıyorum, İnsanlar Beni anlamıyor.