Ne yan yana ne de ayrı, Bir gün kaçarlar, bir gün yaklaşırlar, Biri yanar, biri söner, Birlikte nefes alan iki ruh gibi. Bir gün biri göçer gider, Bilinmeyen menzillere varır. Yapayalnız kalır Mizar, Aşk ve kül ile. Alkor yol aldıkça alev alır, Yandıkça kül olur, Kül kalkınca öz kalır, Özünde ise Mizarı bulur. Gökyüzünden akan bir ışık, Bir aşıkın gözünde parlar, Karanlığın içindeki hasret, Bir yürekte can olur. Ufuklara atan kalp, Aydınlatır susamış gözleri, Gökte buluşamayan aşıklar, Bir şiirin mısralarında buluşur.