Bilgemiz Aliya... Tito Rejimine karşı başlayan İstiklal mücadelesi bağımsız devleti getirdi. Hayatı boyunca islam dünyasındaki sorunlara çözümler aradı, müslümanları islami uyanış ve yeniden diriliş için islami şuurlanmaya davet etti. Bedeller ödedi ama o, müslümanları idealize etmeye çalışmaktan vazgeçmedi. O, entellektüel olmakla birlikte aynı zamanda bir siyaset adamıydı. Bosna'yı bağımsızlığına kavuşturmuş baştan sona imar etmişti. Çıkarı zedelenen malum çevreler Bosna'yı baştan sona yakıp yıkmak için harekete geçti. Ancak unuttukları bir şey vardı; Aliya! Müslümanlara umut aşılayan onlara inançları üzere ayaklarını sabit tutmayı öğütleyen "köle olmayacağız" diye onları örgütleyen özgürlük sevdalısı büyük bir lider vardı karşılarında. Savaş şartlarında bile İslam ahlakını ve ahkamını elden bırakmıyor şöyle diyordu milletine; "Ey boşnaklar bu savaşta sizden daha çok sıkıntı çeken insanlar var. Onlar dağa çıkıp size kurşun yağdırmak yerine sizinle yaşamayı tercih eden Sırp komşularınızdır. Onlara merhamet ve saygıda kusur etmeyin" diyordu. Bosna'da yüz binlerce insan ölmesine ve Bosna'nın baştan sona yakılıp yıkılmasına rağmen o şunu diyordu; "Tarihimizi kanımızla yazdık düşmanlarımız mert değildi. Ve alçakça katliamlar yaptılar tüm acılara rağmen ayaktayız" diyordu. Aliya tüm acılara rağmen yine bir müslüman şahsiyeti sergiliyor ve boşnaklara şunları öğütlüyordu: "Geleceğimizi geçmişimizde aramayacağız. Kin ve nefret tutmayacağız. Bunu sizlerden bekliyorum. Ey teslimiyyet senin adın İSLAMDIR" diyen Bilge Kral, orda kavuşacağız dediği şehitlerine kavuştu.