BAHANELER SKEÇ SAHNE–DEKOR: Sahnede ortada koltuk, masa, sandalyeler. KARAKTERLER: Anne (Duygu), Çocuk (Simay) Öğretmen ödev vermiştir. Çocuk yaramazlık yapmaktadır, ders çalışmaktan kaçmaktadır. Anne ise çocuğuna derslerini, ödevlerini yaptırabilmek için çaba göstermektedir. DUYGU: Bir tanem, Simaycığım hadi ellerini yıka. Dişlerini fırçalamayı da unutma. SİMAY: Peki anneciğim, hemen geliyorum. Simay sürekli bahaneler yaratmaktadır. En sonunda gelir, masaya oturur. Annesini öper. Duygu kalemi eline verir. DUYGU: Hadi, yaz bakalım. SİMAY: Anneee, çok susadım. Şimdi geliyorum. DUYGU: Hadi bir tanem, uyku saatin geliyor. Ödevlerini bitirmelisin. SİMAY: Su içiyorum anneciğim. DUYGU: Meleğim, hadi gel, zaman geçiyor. SİMAY: Bir dakika anneciğim, geliyorum. Kitabımı bulamıyorum. DUYGU: Masanın üzerinde. SİMAY: Uykum geldi. DUYGU: Hadi tatlım! Ödevini bitirmek zorundasın. Simay birdenbire bağırmaya ve ağlamaya başlar. SİMAY: Yardım edin! Yardım edin! Yardım edin! Karakterler sahneye çıkar. Konu hakkında soru–cevap yaparlar. Sahnede diğer oyuna geçilir.