kendinde ve kendi başına elbette manasızdır aşk ya mazereti güzel olmalı ya da coşkun olmalı içimizdeki telaş İkisi de sensin lakin kalabalık da var ne var ki yarın sadece başka bir gün ve yarın hep ilk kez gelir güzelliğine sadık aynalardan geçiyor şimdilik anlar bak işte sıyrılıp düştü bunaltının çıplak omuzlarını saran şal ve göründüğü kadar utandı ilkbahar gördüm boynunu ve göründüm kokladığım kadar kesin bu tümevarım sihri etinden kemiğine kadar kutsal ama isimsiz bir heyecan bu dallardan çürümek üzere düşen yapraklar