Günaydın, Vietnam savaşı sırasında barış aktivisti A.J. Muste, her gece elinde tek bir mumla Beyaz Saray'ın önünde duruyordu. Bir gece, bir muhabir sorar: Efendim, bu protestonuzun bir şeyleri değiştireceğine inanıyormusunuz? Muste şöyle cevapladı: “Buraya kimseyi değiştirmeye gelmiyorum. Onlar beni değiştirmesin diye, insanlığımı benden alamasınlar, insan kalabileyim diye geliyorum” diyor. Şimdi anladınız mı (mesela dua gibi, boykot gibi, mesela zulmü, vahşeti, ahlaksızlığı, şerefsizliği, vurgunu, soygunu duyurmak gibi) elimizden gelen en küçük bir şeyi bile neden yapmamız gerektiğini? Değişmeseler bile yaptıklarından utanmazlar mı, utandıramaz mıyız? Arkadaşlarımla paylaşmak istedim..