Ah! Şimdi anam olsaydı, şu garip hanede ne olurdu? Atlarımızı, eşeğimizi severdim doya doya Tarlamıza giderdik katığımız ve ekmeğimiz çıkınımızda Ağır adımlarla yol almak için “hadi oğlum gidelim” deyiverirdi Sarı sıcakta, toprak bardaktan su içerek çalışırdık tarlada

Evini değil gönlünü açardı bana “ah oğlum” Dediğini duyar gibiyim şimdi, eskiden olduğu gibi Yufka ekmeği yapardı bana, katmer, baklava Börek yapardı sıcacık misler gibi kokarak Döne döne yaptıklarını anlatırdı, komşuları ve dostları Sohbeti bitmezdi, bitirmezdi konuşmasını gecelere kadar

Şimdi Anam olsaydı yanımda, Yanı başımda sesleniverirdi bana Kahvaltıda ne istediğimi sorardı usulca Yaşadığım şehirden geldiğimi düşünerek “Köye geldin ya başka ne isterim senden” derdi İste ne istersen iste anamdan, hayır demezdi Şimdi anam olsaydı yanımda, sarılı verirdi bana

Toplum olarak; Hayli yorulduk Gerildik Bozulduk Çürüdük İyilikleri terk ettik. Kötülüklere bulaştık. Uyuşturucu Fuhuş Dolandırıcılık Yolsuzluk Hırsızlık Aldı başını gidiyor. Samimiyete Dürüstlüğe Arınmaya Durulmaya Birbirimize güvenmeye. El ele verip Ayağa kalkmaya ihtiyacımız var.

Durum böyle iken neden bu karmaşa içinde yer almaktaki ısrar, anlaşılabilir değil. Reklam kokan bildirimler, yalan ve iftiralar alevlerin bir binayı sarması gibi toplumu sarmakta ve içinde olanlar toz ve dumandan ne olduğunu anlayamamakta, dışında kalanlar ise çaresiz sadece seyretmektedir. Neden?

Sosyal medya denilen bu hercümerç öyle spekülasyonlara açık, atanın neden attığı, hasar görenin neden ve nasıl etkilendiğini anlamak çok zor. Yapılmaya çalışılanı anladıktan sonra iş işten geçmiş olmakta, her şey yapanın yanına kar kalmaktadır. Doğru bilgi ya da olguya erişmek neredeyse imkansız.

Vur-Kaç eski bir savaş veya saldırı tekniği idi ve başarılara neden olduğu bilinmektedir. Ya bugün bu vur-kaç nasıl kullanılıyor diye sorulsa, sosyal medya denilen bu hengamede çok sık rastlanan, tekil olarak insanların yaptığı bir aldatmaca, şaşırtmaca ve yönlendirme yöntemi olarak sayılabilir.