Bilemiyorum, bu kişiye ne demeli, nasıl muamele etmeli? * Epsteinci bir pedofili * Megaloman * Narsist bir kişilik * Yalancı, nobran * Kendi çıkarı için dünyayı yakan * On binlerce masum insanın canına kıyan * Binlerce yuvayı yıkan, ocağı söndüren bir kişi Bir daha mı düşünsek?

Belki de namusu yıllardır yanlış yerde arıyoruz. Namus, nomos kelimesinden gelir. Kanun, kural, norm demek. Kanun, kural, hukuk tanıyan namuslu; tanımayan namussuzdur. Siyasete, ticarete, medyaya ve hayatın her yanına biraz da bu gözle bakalım.

Sosyal medyada o kadar çok aynı şeyler tekrarlanıyor ve basit bir malumat bir yankı gibi dalga dalga yayılıyor ki en sonunda içerik boşalıyor, anlamını yitiriyor. Yayanlara karşı da bir bıkkınlık, hatta bazen tiksinme ile bakar hâle geliyoruz. Zihnimiz, bombardımana direniyor.

Gönül insanı, bilge Aşık Veysel "Senlik Benlik Nedir Bırak" şiirinde adeta bugüne seslenmiş:🌳 Kişi ne çeker dilinden Hem belinden hem elinden Hayır ve şer emelinden Hâkikat bunun burası Veysel sapma sağa sola Sen Allah'tan birlik dile İkilikten gelir bela Dava insanlık davası

Bugün ve yarına dair: Yarın dediğimiz şey bir meçhul değil, bugünün yaşanmamış hâlidir. Çiçeğin meyve, tomurcuğun çiçek hâli gibi. Bugün ne ekersen, yarın onu biçersin. Bu yüzden utanacağın işlere bulaşma, Bilmediğin, emin olmadığın konuda yargıda bulunma, Dürüstlükren ayrılma.

Kendime nasihat: Bu dünyada bir varsın, bir yoksun. Sen doğru olmaya gayret et. Dürüstlükten, hakikatten, saygıdan, nezaketten vazgeçme. Yanlış, kötü, çirkin; sel olup aksa, yangın olup önüne geleni yaksa, yahut deprem olup her şeyi kökünden sarssa, sen doğru yolundan şaşma.

Görünen o ki: Sosyal medya insanların asgari ahlakî değerleri koruduğu, görgü ve nezaketle konuştuğu, malumat edindiği bir yer olmaktan giderek çıkıyor. Doğruluk umursanmıyor, dürüstlük gözetilmiyor. İnsanlık hak getire. Neredeyse her yer enfekte olmuş, herkes zehirlenmiş gibi.